Губљење сугласника је промена при којој, када се нађу један поред другог два иста или слична сугласника, један од њих се губи ради лакшег изговора.
Најчешће се један сугласник губи:
- на граници између префикса и корена: без+звучни > беззвучни> безвучни; од+делити>одделити>оделити, без+зуб>беззуб>безуб...;
- када се после вршења неке друге гласовне промене нађу два иста сугласника један до другог: порез + ски > порезски > поресски >порески; француз + -ски > французски >францусски >француски;
- када се после вршења других гласовних промена сугласник т нађе испред сугласника ц: задатак - задатци (пошто је а непостојано, а врши се сибиларизација) > задаци (исто у примерима именица: податак, издатак, постотак...); отац - отца > оца, предак > предци > претци > преци;
- у сугласничкој групи стн: частан - частна - часна (исто с примерима: мастан, постан, болестан, пакостан...)...
Изузеци од губљења сугласника:
- суперлатив придева који почињу на ј: најјачи, најјаснији, најјефтинији...
- неке ситуације кад се реч гради префиксом, а кад би се губљењем сугласника замаглило значење речи: ваннаставни, отцепити, преддржавни, транссибирски;
- сугласничка група стк у речима типа: финалисткиња, активисткиња, спортисткиња, телефонисткиња, челисткиња, шахисткиња...
- сугласничка група стн у неким речима: протестни, аористни, контекстни...
- неки бројеви или комбинације других речи са бројевима: тридесеттрећина, шестсто, шестстогодишњица, четрдесеттрећина...
Коментари
Постави коментар